omhoog
omlaag
Escuela Amigos...
Hola,

Vandaag vetrokken we rond een uur of 9 naar Barcenas. Deze keer met een iets minder goede taxi dan de vorige keer. Een auto van een jaar of 20 oud en een chauffeur die waarschijnlijk zijn rijbewijs ooit gratis heeft gekregen bij de aanschaf van de auto.
Het enige waar de auto wel, maar de chaffeur geen problemen mee had, was de snelheid waarmee wij naar Barcenas zijn gereden. We hielden onze harten vast toen hij voor de zoveelste leer met volle snelheid een bijna haakse bocht indook, om er met gierende banden weer uit te komen.
Ook voor de inhaalmanouvres die hij uithaalde, zul je in Nederland waarschijnlijk een rijverbod voor het leven opgelegd krijgen. Doodleuk in een onoverzichtelijke bocht een rij van 3 vrachtwagens in gaan halen was voor onze chauffeur geen enkel probleem.

Eenmaal aangekomen in Barcenas, was de man wel zo aardig om ons voor de deur van de school af te zetten. Voor diegenen die er ooit zijn geweest, is het bekend je dat hier een cursus off-road rijden voor gehad moet hebben. Deze weg is ontzettend slecht en zit vol gaten en bestaat uit een combinatie van afval, modder en puin.

We klopten aan bij de school en werden weer hartelijk ontvangen door Norma en de kinderen. Deze waren net begonnen aan de pause. In Guatemala betekend dit dat er uit alle tassen en bakjes allerlei lekkernijen te voorschijn komen die in no time verorberd worden. De galletas, refrescos en chipitos gingen er in als de spreekwoordelijke zoete koek.
Hierna was het tijd voor de buitenactiviteit. Vandaag was de bal het lijdend voorwerp. Vooral het wedstrijdje ?met de bal tussen de enkels naar de muur rennen en weer terug? was een hilarische gebeurtenis. Na een half uurtje buitenactiviteiten mochten de kinderen binnen nog spelen met diverse ?verantwoorde? speeltjes. Hierbij moet je denken aan puzzels, memory en letterspelletjes.

Om 12.00 stonden de ouders ? lees moeders - weer aan de poort om de kinderen weer op te halen. Erg leuk was het om enkele van onze ?oud? leerlingen te zien die het tegenwoordig op een officiele school beter doen dan de rest van de klasgenootjes. Helaas zijn wij nog geen officiele school in Guatemala, maar Norma kwam met een formulier waarmee wij dit aan kunnen vragen. Dit gaan wij ook zeker doen en we hopen in de loop van volgend jaar als Escuela Amigos verder te gaan. Dit heeft als voordeel dat wij de kinderen officieel op kunnen leiden en dat ze aan het eind van de schooltijd een echt diploma hebben en verder kunnen met een vervolgopleiding.
De kans dat dit word goedgekeurd is erg groot aangezien er in het deel waar wij zitten, nog geen enkele andere school staat. Hierover laten wij later natuurlijk meer horen.

?s Middags hebben wij kennis gemaakt met Libertad, onze 2e lerares. Erg leuk om haar eindelijk eens te ontmoeten. We waren erg benieuwd naar haar en hoe zij les geeft.
Ze was best wel zenuwachtig, maar naar verloop van tijd nam dit ook af en babbelde ze heel wat af.
Ze is een erg goede lerares en we merken dit ook aan de kinderen. Als je kijkt naar de schriftjes dan zie je echt dat ze wat leren. In het begin was het nog een beetje gekriebel, maar nu is het echt een duidelijke manier van schijven geworden.
Naast de taalles geeft ze rekenles, aardrijkskunde en geschiedenis en dit ziet er erg goed uit.

Er zijn helaas ook slechte berichten over de school. Sinds de opening is al meerdere malen geprobeerd in te breken en tweemaal is dit ook daadwerkelijk gelukt. Hierbij hebben de dieven alles meegenomen wat ze konden vinden in in van de lokalen. Van tafels en stoelen tot schriften en pennen toe. Zoals bekend heeft elk nadeel zijn voordeel en bij ons is dat ook het geval. Na deze inbraken hebben de ouders de handen ineen gestoken en hebben ze geld ingezameld om de buitenmuur te verhogen. Ook zijn ze van plan om de bovenkant van de muur te voorzien van prikkeldraad. Niet echt een geweldige oplossing, maar hier is dat gebruikelijk en zie je het bij bijna elk huis.

We zijn ook aan het kijken geweest wat we nog echt nodig hebben in de school. Dit zijn een aantal belangrijke dingen waar we niet op moeten bezuinigen. Zo zijn de lokalen nog niet ingericht met goede meubels. Er staan we stoelen en banken, maar deze zijn over het algemeen van plastic en van slechte kwaliteit. Wat we nodig hebben zijn stoelen en tafels, boekenkasten met sloten, bureau?s voor de leraressen en schoolborden. Ook zijn er nog heel veel anderen dingen nodig, maar hier zullen we nog een lijst voor opstellen.
Dus je raad het al. Heb je interesse om iets te sponsoren, laat het ons weten want alle hulp is en blijft welkom.

We laten het even hierbij. We hebben een lange dag gehad en morgen gaan we naar Panajachel (lago atitlan) om te genieten van onze vakantie.

Saludos y hasta luego,
Anne en Michiel