omhoog
omlaag
Het 2e dagboekverhaal van Dorien en Carlijn
Hoihoi allemaal.

We beginnen ons al echt op onze gemak te voelen hier. Het gastgezin is heel erg leuk en er zitten ook nog 6 studenten uit de VS die hier Spaans leren. We zitten met z'n allen 's ochtends om 7.15 aan het ontbijt en 's middags om 12.30 aan de lunch en 's avonds om 18.30 aan het diner. Ontzettend gezellig. We kregen zelfs al complimenten over ons Engels haha.

We hebben ons gisterenmiddag ingeschreven op een prive school voor Spaanse les. A.s. vrijdag beginnen we van 14.00 tot 18.00 en dan 5 dagen lang 1 op 1 Spaanse les. Het zal wel vermoeiend zijn, maar we hebben er ongelooflijk veel zin aan. Je komt met handen en voeten best ver, maar het is met de kinderen wel handig om een beetje Spaans te spreken. We krijgen na die 20 uur Spaanse les een certificaat. Dat is altijd leuk. Veel mensen komen hier ook om Spaans te leren op zo'n school en verblijven dan bij een gastgezin zoals bij onze Anna.

Het eten hier valt best mee. Bij Anna krijgen we elke dag een ander ontbijt, middag eten en diner. Vandaag hebben we een soort van pannenkoeken gehad met wederom een shake. Deze shake had meer smaak dan gisteren en was best lekker. Vanmiddag hebben we spaghetti gehad. Lekker, maar niet zo lekker als die van onze moeders.

We zijn vandaag voor het eerst naar het schooltje geweest. Het was in een woord echt geweldig. De heenreis met de taxi naar Barcenas, waar de school staat, was wat minder. De taxichauffeur wist namelijk niet waar het schooltje precies was in Barcenas. We hebben echt in hele arme slobber wijken gereden. De bergen waren heel stijl en Carlijn raakte behoorlijk in paniek. Hoogtevrees. Ze is naast de auto gaan lopen. Gelukkig was dit snel weer over. Wij hadden zelf een plattegrond mee gekregen van Carolien (Nederlandse vrouw die hier al 5 a 6 jaar woont.), zodat we zelf konden mee kijken. Gelukkig hadden we wat aanknopingspunten. De chauffeur heeft wel 7x de weg gevraagd. Dit is niet overdreven. Uiteindelijk zijn we er om 09.00 gekomen. De kinderen waren zo blij dat wij er waren. Ze waren dolblij met de rugtasjes die we voor hen hadden meegenomen met de tandenborstel, pen, stickervel en beker erin. De rest nemen we verspreid mee om niet te veel in een keer mee te nemen. De kinderen glunderen helemaal toen ze hun tasje gekregen. Je krijgt het er warm van vanbinnen. Echt geweldig. De kinderen waren heel enthousiast. Ze willen steeds bij je op schoot zitten en proberen je van alles te vertellen. Ook de digitale camera vonden ze top. Ze verdrongen zich om ons heen om te kijken hoe de foto's geworden waren. Ze wilden ook maar al te graag op de foto. We hebben ook al heel veel foto's gemaakt. We hebben nu al heel veel zin om jullie straks alle foto's te laten zien en erover te vertellen. We hopen vandaag of morgen een foto('s) te kunnen plaatsen op de site. Toen we weer weggingen op het schootje kregen we van ieder kind een knuffel. Hier doe je het voor. Echt zo leuk. De lerares Norma is ook ontzettend leuk. Met het woordenboekje van Carlijn komen we best ver haha. We hebben al zin in onze volgende dag morgen. We stoppen er voor vandaag weer mee.

Tot snel weer.

Dikke x van Carlijn en Dorien.