omhoog
omlaag
3 dagboekverhaal van Carlijn en Dorien
Hoihoi allemaal,

Hier weer een dagboekverhaal van ons. We hebben nu geen last meer van het tijdsverschil en zijn al helemaal gewend hier in Antigua. Gisteren zijn we voor de tweede keer naar het schooltje geweest. We hadden dit keer de sportspullen, waterpistooltjes, sierraden pakket, pennen/potloden serie van Leferink en spellen mee genomen. Oh die reactie van de kinderen.....echt super geweldig. Ze staan echt te glunderen bij al die cadeau's. Ze zijn zo dankbaar voor alles wat ze krijgen. Ze hadden allemaal het rugtasje met inhoud weer mee. Leuk om te zien. Ook de ouders kijken vol bewondering naar ons. Echt heel erg leuk.

We hebben gisteren met de kinderen geschreven. Ieder kind heeft zijn/haar eigen schriftje. In het schriftje kan je zien hoever een kind is. Het ene kind is met de cijfers bezig, de andere met letters en weer een ander met woorden. Het valt ook op dat er veel niveau verschil is tussen de kinderen. Wij lopen samen met de juffrouw een rondje en kijken dan de laatste bladzijde in het schriftje na en schrijven bovenaan de volgende bladzijde het nieuwe getal, letter of woord, zodat zij dit kunnen naschrijven. Echt leuk! We voelen ons al nuttig op het schooltje. Daarna hebben we met cijfers, letters e.d. geknudseld ook heel erg leuk. Op speelse wijze leren hun het alfabet en de cijfers.

Na het eten en tandenpoetsen mochten de kinderen met onze cadeau's spelen. Leuk. Als de kinderen gaan eten zingen ze een liedje wat lijkt op smakelijk eten...smakelijk eten haha. Wij hebben daarna het liedje in het Nederlands gezongen ....Toen we weer weggingen op het schooltje nodigde Norma (de lerares) ons uit om over een week op dinsdag bij haar thuis te lunchen. Norma is een hele leuke, lieve en warme vrouw. We gaan dan ook zeker gebruik maken van haar aanbod.

De taxi brengt ons elke dag van Antigua naar Barcenas. Barcenas is echt heel armoedig. Het nieuwe schooltje is echt geen overbodige luxe straks. Het schooltje zit nu in een soort garage achtig iets. Je schrikt er de eerste keer best van. Ook de spullen die wij mee hebben genomen (vooral ook de knutselspullen) zijn hard nodig daar. Het geld wat in Nederland ingezameld wordt voor de nieuwe school en spullen wordt hier echt heel erg goed besteed. Goed werk Anne en Michiel en natuurlijk de stichting Ami en Go.

Het eten is hier elke dag weer anders. We hebben nu vier dagen wat anders gegeten. Zelfs het ontbijt is elke dag anders. We hebben een dag een fruitbakje gehad in yoghurt en een dag een soort van pannekoek, een dag een ei met spekjes en annanas en cornflakes een uurtje geleden. En mama Anna (moeder gastgezin) kookt samen met haar hulp Joanna best heel goed. Het is niet altijd onze smaak, maar het valt ons niet tegen. Wel valt ons op dat er veel pasta\'s en vooral veel rijst wordt gegeten. Wel twee keer per dag. En ook bijna elke dag wel een soort van vers geperste tomatensaus. Niet echt mijn smaak maar Carlijn vind het wel lekker haha.

We worden hier helemaal lek geprikt door de muggen. Ik heb er weinig last van. Bij Carlijn zijn de muggebulten echt mega groot. Zij heeft er veel meer last van. Vanaf vanacht gaat ze smeren met date. Het is maar goed dat we malariatabletten slikken.
Wat hier ook anders is dan thuis is het wc gebruik. Je mag in Guatemala namelijk geen wc papier in de wc gooien. Dit moet je in een emmertje naast de wc gooien. Wel echt even wennen. Het valt op dat je hier heel anders ingesteld bent dan in Nederland. Hier neem je genoegen met heel weinig en primitiefs. Je went er aan. Ook de douche is niet zoals bij ons. De douche heeft een kleine straal en is alles behalve echt warm. Daar verlang ik wel heel af en toe naar.... een echte warme douche haha.

Gisterenavond was Carlijn erg misselijk en had ze hoofdpijn. Gelukkig is dit weer over. Doordat de straten hier erg ongelijk zijn en je je best vaak verstapt heb ik veel last van mijn enkel. Mijn rechter enkel is al behoorlijk dik af en toe. Gelukkig is dit geen belemmering voor onze activiteiten.

En dan nu een totale verrassing. We gaan verhuizen! Gisteren kwam mama Anna bij ons dat ze dit weekend ging verhuizen. Wij dachten direct : ,, en wij dan .....?'' Het kwam totaal onverwachts voor ons en ik schrok er best wel een beetje van. Ze noemde de naam van Carolien ...gaan wij dan naar Carolien verhuizen dachten wij? Maar nee hoor we verhuizen mee. Verhuizen .... ik snap de weg net een heel klein beetje en dan ga je verhuizen. Carlijn snapt hier de weg veel beter. Het zijn allemaal blokken en het lijkt allemaal op elkaar voor mijn gevoel. Ik ben hier mijn richtingsgevoel behoorlijk kwijt af en toe. Gelukkig heb ik Carlijn. De verhuizing betekent wel dat wij wij opnieuw naar de travel agency (soort reisbureau) moeten voor de reis die we gaan maken in het 3e weekend naar Panajachel, Chicicastanago en het meer Lake de Atitlan....(goed gespeld?) om het adres waar we opgehaald moeten worden te wijzigen. En de taxi die ons elke dag wegbrengt moet op de hoogte gesteld worden. De koffer weer inpakken.....wat een geregel. Ondanks dat ze alleen Spaans spreekt konden we het wel volgens. Ze vroeg of we mee gingen om te kijken naar het nieuwe huis. Wel heel lief dat ze ons meevraagd. Ze is zo enthousiast hahaha. Het is een huis in het zuiden van Antigua. We verhuizen dus van het Noorden naar het Zuiden van Antigua. De huizen zijn eigenlijk allemaal binnenplaatsen met daarom heen de kamers, douche, wc en keuken. De binnenplaats is de woonkamer in openlucht. Best heel mooi. Het nieuwe huis is mooier dan het oude huis en ook ruimer voor ons gevoel. Ze gaat er op vooruit. Nu we aan het idee gewend zijn is het best heel leuk.
Gisterenavond zijn we met z'n allen begonnen met leegpakken van het huis. Net een grote familie. Met jeeps hebben we al het nodige vervoerd. Zaterdag gaat het meeste over. Wij zijn er dan echter niet. Wij hebben zaterdag namelijk een dag vrij. Wij gaan een dag voor ons zelf genieten op het strand van Montericco. Is ongeveer 2,5 uur rijden met een bus. Dit hebben we ook geboekt met een travel agency. Het is voor ons echter niet echt een gunstige plek om naar toe te verhuizen. We moeten een stuk verder lopen en het is meer achteraf. 's avonds niet heel prettig. Maar dat went ook wel weer. Nu is het verhuizen eigenlijk best leuk.

Het valt op dat hier heel weinig mensen in een korte broek lopen en in een echt spaghetti bandjes hemdje loopt. Je moet hier best op je hoede zijn. Dus echt heel bruin zullen we niet worden, maar daarom gaan we naar het strand.

Vanmiddag beginnen we met onze eerste Spaanse les. Vier uur lang 1 op 1 prive les. Ze spreken dan ook geen Engels tegen je alleen Spaans. Dus je moet wel. We hebben er al veel zin aan.
Het communiceren gaat eigenlijk best met het woordenboekje. En je volgt nu ook wat meer van het Spaans nu je er een aantal dagen bent. Toch is het met de kinderen wel handig om wat meer Spaans te kunnen spreken.

De prijzen zijn hier heel anders dan in Nederland. Voor een glas drinken betaal je bijvoorbeeld 80 a 90 eurocent. Ook andere dingen zijn veel goedkoper hier.
Volgens mij hebben we alles wel weer verteld.

Tot snel weer!

Een dikke kusss vanuit Guatemala Carlijn & Dorien.