omhoog
omlaag
Vanuit Antigua... verhaal 2 van Wendy
Ola Chica's en Chico's,

Hoe gaat ie daar in het verre Nederland?? Dank voor jullie mailtjes, geeft
met het idee dat het niet zo veschrikkelijk ver weg is. Het is weer net als
in Ecuador, ik geloof dat het bij jullie warmer is dan bij mij. Het is hier
namelijk winter (ja, ja, ik kies de goede seizoenen uit om op vakantie te
gaan of niet dan?). Maar 's ochtends is het echt lekker en 's middags valt
er negen van de tien keer een bui waar je u tegen zegt, maar koud is het
zeker niet.

Afgelopen zondag ben ik met mijn (mooie) Amerikaanse buurvrouw naar de
Sportschool geweest en heb ik voor 9 EURI in de week een abonnement
genomen..... Ja ja, echt verslaafd ik weet het. Maar het zijn geen Oud
Hollandse Spelen hoor die je daar moet doen, het is een moderne sportschool
met de normale apparaten zoals wij die ook wel kennen... De crosstrainer enz
enz. En... ze geven ook aerobicsles en pilates enz enz. Dus ik heb net 1?
uur gesport want, ookal heb ik vanochtend vrij, het ontbijt is om 07.15 uur.
Gisteren heb ik een aerobicles gevolgd, die krijg je hier van een boom van
een kerel en vanochtend een taebo les. Geweldig dus.... en wat nog mooier
is... ze hebben er warme douches!!! Dus voor mij geen gedouche in het hok
achter " ons" huis maar hup, op de sportschool.

Vanmiddag moet ik naar school, want mijn Spaans is toch nog niet goed genoeg
vind ik, dus heb ik priv? les genomen... (heb trouwens niet de indruk dat ik
nu al vloeiend Spaans spreek hoor na 8 uur priv? les), maar zo vind ik het
wel leuk. Ik moet veel praten, want van die werkwoorden zal ik wel nooit een
bal snappen...

En dan nu het allerleukste: Het project!!!!!

Dinsdag ben ik met frisse moed naar het project gegaan, doch, ik weet het
het klinkt dom, maar we(de taximeneer en half Barcenas) hebben het NIET
gevonden. Iedereen heeft het kaartje gezien en ik heb het volgens mij
redelijk uitgelegd, doch niemand wist wat ik bedoelde. Ondertussen hebben we
wel 15 mensen gevraagd en wel 5 schooltjes bezocht, doch het is allemaal
niet gelukt. Guatemalteken zijn wat dat betreft net Tukkers, " wies kiek'n
en niks zegg'n" en vaak weten ze echt niet waar je heen moet, dus dan sturen
ze je maar een kant op. Op een schooltje waar we ook gevraagd hebben wisten
twee kinderen wel waar het was. Met als resultaat dat ik en de taximeneer en
de 2 kinderen een niet misselijke berg op zijn geklommen met groten geulen
van de regen waar je maar beter niet in kon vallen. Ik kon me niet
voorstellen dat hier nog iets woonde. Toen we dan ook eindelijk boven waren
zag ik een zo armoedig dorp, dat kun je je niet voorstellen. Kinderen, vaak
vies, die geen schoenen en soms ook geen kleren aan hebben en huisjes van
oud hout, golfplaten, echt te triest voor woorden. En inderdaad daar boven
op de berg was ook nog een schooltje van golfplaten met buiten een emmer als
toilet. Er zaten ruim 25 kinderen opgepropt in dit gebouwtje en de "leraar"
was een jaar of 14. Verdere details zal ik jullie besparen, maar dit is nog
lang niet uit mijn hoofd! Er is hier nog een boel te vrijwilligen dat is
duidelijk... Tjonge, wat een wereld hier.

Maar woensdag ben ik met Carolien, een nederlandse meid die hier een boel
goed werk doet en hier woont en voor mij dus echt Neerlands hoop in Bange
dagen was, naar mijn project in Barcenas gereden..... We waren er dus
dinsdag super dichtbij....
Ach en dat was zo geweldig!! Het schooltje ligt ook een slechte buurt van
Barcenas met wederom huizen van golfplaten, oud hout en zand op de vloer. Er
ligt veel vuilnis op de weg er naar toe, want ik moet er even heen lopen de
weg is door de regen zo slecht, er zitten diepe geulen in. Toen we er kwamen
heb ik Norma ontmoet, de lerares, die echt een lintje verdient vind ik, en
Antoinette, die oudere dame waar het schooltje eerst in huis was. Nu is het
bij Azucena, de (schoon?) dochter van Antoinette, allemaal aardige mensen
met het hart op de juiste plaats! Maar dan de kinderen..... ach acht wat een
lieverdjes..Ze hangen aan je been en aan je armen en willen je het liefst
nooit meer los laten. Ze hebben liedjes voor met gezongen (waar ik overigens
bijster weinig van verstond) en 's ochtends beginnen ze met schrijven van de
letters. Er zijn kindertjes van 4 tot en met 11 jaar oud ongeveer....
Sommigen kunnen al woorden schrijven en een enkeling interesseert het geen
bal en wil het liefst alleen maar spelen. We hebben de eerste dag dat ik er
was gekleurd en zo rond een uur of kwart voor 11 krijgen ze wat gezond
lekkers en wat te drinken....Velen hebben ook geld bij zich om wat te kopen
bij het winkeltje van Antoinette, een paar cent hoor, maar sommigen hebben
geen geld bij zich. Nadien gaan ze vaak spelen en doen ze zelf ook
spelletjes buiten op straat.... (er rijdt daar geen auto hoor). Gisteren
hebben ze na die tijd " gymnastiek" gehad. En toen we gisteren afscheid
namen wilden ze het liefst allemaal vandaag weer komen. Ze vinden het zo
leuk en zijn ook zo enthousiast over het schooltje, zo geweldig. Ik ben echt
om, ik vind dit echt super! De meeste kinderen hier hebben een waardeloos
gebit, met soms als zilveren tanden of zwarte tanden van de carri?s, en
verder hebben ze vaak een vieze neus en vieze oren... Hun haren zijn wel
vaak "schoon" en de kleren zijn ook wel redelijk schoon (uitzonderingen
daargelaten) maar vaak te groot of kapot.... Gisteren heb ik nog een
jongetje de schoenen normaal aangedaan want die had zijn linkerschoen aan de
rechtervoet en andersom, nou de sokken die die aanhad waren 2 verschillende
en zeer kapot. Het is me wat... Maar het is zo leuk om te zien dat ze het zo
leuk vinden dat je er bent.... Kortom, dit is het wel...

Nou ja en verder is het hier prima, goed eten, prachtige stad, lieve
mensen..... Verheug me erg op de komst van Joanne!! Gezellig... Dit weekend
blijf ik hier in Antigua want daar heb ik lang nog niet alles gezien!!

Dag Verwegisthan,

Tot mails, liefs,

Wendy