omhoog
omlaag
Dagboekverhaal nr. cinco
Hoihoi allemaal,

Daar zijn we dan weer. We zijn even uit beeld geweest, want we hebben het erg druk deze week. Het is nu bij ons bijna 20.00 in de avond (woensdag). Bij jullie al ver in de nacht.....

Maar waar waren wij....... we zijn druk..... We gaan elke morgen heel vroeg al naar het schooltje. Daarnaast hebben we elke middag direct na de lunch Spaanse les, dus weinig tijd voor ons zelf deze week. Ook niet zo heel erg trouwens voor een weekje. De verhuizing is gelukkig achter de rug en we hebben ons plaatsje weer opnieuw terug gevonden. De spullen staan weer op de plaats in het nieuwe huis en de apparatuur werkt gelukkig allemaal. De douche is warmer in het nieuwe huis. Het bed van Dorien echter slechter. Het bed veert door tot aan de grond. We weten de weg weer goed naar het Centrum, Spaanse school enz. hier en het verre lopen went ook wel weer. Kortom we zijn weer op onze plaats.

We zijn deze week al weer twee keer naar het schooltje geweest. Het is niet op papier te beschrijven hoe geweldig dat is. We hadden deze week onze knutselspullen meegenomen naar het schooltje. Plaksel, gummen, puntenslijpers, stiften, kleurpotloden, kleurboeken, vouwblaadjes, verf enz enz. De kinderen verdrongen zich om onze koffer heen. Als dank krijgen we steeds een knuffel van de kinderen. Echt ongelooflijk leuk. De kinderen zijn al helemaal aan ons gewend en nestelen zich lekker bij ons op schoot. Ze praten honderd uit. Ondanks dat wij ze niet zo goed verstaan is het super om ze enthousiast te horen en zien vertellen. Deze week hebben we na het uurtje schrijven veel geknudseld. We hebben een dag vissen geschilderd en een dag dolfijnen beplakt met stukjes kleurpapier. Ze zijn echt heel leuk geworden. We hadden een waslijntje meegenomen, zodat wij na die tijd de werkjes konden ophangen in de school. Wordt de school ook nog wat leuker aangekleed. De moeders hebben na die tijd vol trots de werkjes van hun kinderen bekeken. Geweldig toch. De ouders kijken vol trots op ons neer echt heel gaaf. De kinderen hebben elke dag weer ons rugzakje mee met daarin de tandenborstel, beker, potlood en pen. Ook wordt elke dag na het eten met onze puzzels en spellen gespeeld. De juffrouw zorgt er wel voor dat er elke dag ander speelgoed gebruikt wordt. Het is heel erg leuk om met ze te puzzelen. Je hebt daar tenslotte geen woorden voor nodig. De voldoening is dan ook groot bij ons als we zien dat ze de puzzel zelf in elkaar zetten en dat ze daarbij ook nog kunnen tellen in het Spaans. Spelenderwijs leren. We kunnenn nog veel meer vertellen over het schootlje, maar dan zijn we over een dag nog niet klaar. De foto's en filmpjes zijn super geworden van het schooltje. We kunnen haast niet wachten om ze aan jullie allemaal te kunnen laten zien.

Door op een van onderstaande foto's te klikken, wordt een nieuw venster geopend met daarin een vergroting.

      

We hebben ondertussen 4 Spaanse lessen achter de rug. En wij kunnen jullie zeggen dat het ontzettend zwaar is. Ze spreken geen Engels dus het is heel moeilijk om de grammatica te begrijpen. Gelukkig zijn we nu al een heel eind met de beginselbegrippen. Carlijn zag het maandagmiddag even niet meer zitten met de Spaanse les. Gelukkig ging het na de pauze een stuk beter en ging ze weer met enthousiasme bezig met het Spaans. We krijgen ook steeds huiswerk mee voor 's avonds. Heb je vakantie van school en moet je nog huiswerk maken ook. Haha in dit geval hebben we er zelf voor gekozen. In het gastgezin oefenen we met mama Ana wel eens stukjes Spaans. Ook zij kan nauwelijks Engels. Het is leuk om dit in het echt te oefenen. Je moet ook wel trouwens. Ondanks dat het zwaar is vinden we het wel heel erg leuk. Morgen (donderdag) hebben we onze laatste les en krijgen wij ons certificaat. We hebben er hard voor moeten werken, maar we krijgen er dan ook iets moois voor terug. En dat was het allemaal zeker waard. Als beloning hebben we ons zelf getracteerd op een prive les salsa dansen met de kampioen van Antigua. Volgende week zaterdagmorgen. Het kostte maar 4 euro per persoon per uur, dus daar kan je niks van zeggen.

Wat ons opvalt hier is dat de mensen hier in Guatemala er een beetje een andere mentaliteit op na houden. Als je hier afspreekt mag je een beetje van geluk spreken als ze een kwartier te laat zijn. Als je pech hebt komen ze helemaal niet meer. Dat zijn wij helemaal niet gewend en dat doet et volgens ons ook nooit.

\'s avonds gaan we wel eens wat drinken in 1 van de vele barretjes in Antigua. Binnenkort willen we in het weekend een keer echt stappen hier. Het is hier echter wel om 01.00 helemaal afgelopen. Toen wij voor het eerst wat durfden te gaan drinken (pas na een week) 's avonds keken we de terugweg achterom en zagen dat de politie een stukje achter ons aanliep. Een geruststellend idee. We nemen nu echter de terugweg steeds een taxi. Je kan het risico ook beter niet lopen hier.

Er zit echt veel verschil tussen Antigua (onze woonplaats) en Barcenas, waar het schooltje staat. In Barcenas zijn dingen wat primitiever, maar het is in geen enkel opzicht een vergelijking met Antigua.

De hak van Dorien is gelukkig al wat beter. Ze heeft een antibiotica zalf gekregen van de apotheek en het gaat de goede richting uit. Na het zalven gaat er een verbandje om heen en klaar is kees. Ook dichte schoenen zijn nu wel even prettig. De muggebulten van Carlijn worden ook al minder als ze met date smeert. Zonder date wordt carlijn echt helemaal lek geprikt.

Kortom het gaat eigenlijk heel goed hier en we vinden het nog steeds geweldig. Wat kun je veel voldoening halen uit ontwikkelingswerk / vrijwilligerswerk met kinderen. Echt super!

Tot snel allemaal!

Hasta la vista Carlijn & Dorien.

P.s. en een hele dikke knuffel natuurlijk.