omhoog
omlaag
We hebben een auto
Dinsdag 16 december
De Cherokee was dus niets. Wat nu? Maar weer verder kijken. En die ene Mazda 626 dan, die we een tijd terug hebben uitgeprobeerd, misschien is die er nog wel. Alleen vroegen ze voor deze auto 22.000Q en dat vinden we toch te veel. Maar de vorige keer toen ik zei dat we hem niet namen, zakte hij ook al naar de 18.000Q. We proberen het gewoon. Het maximale wat we er voor willen geven is 17.000Q. Het liefste natuurlijk 15.000Q. We belden de eigenaar van de auto. Gelukkig was de auto er nog en we hebben gelijk een afspraak gemaakt voor de volgende ochtend om 9 uur.

Woensdag 17 december
Ben beniewd. Het werd 9 uur en nog niemand. Rond 10 uur kwam Samuel, de zoon van de eigenaar, met de Mazda. Even weer een stuk gereden door Antigua. De straten in Antigua zijn erg hobbelig en slecht, dus dit was een goede test. De auto hield zich erg goed. Ook voelen we er ons veilig en prettig in. We hebben toen maar besloten om hem te nemen, dan kunnen we ook eindelijk beginnen, maar eerst wat van de prijs proberen af te halen. Uiteindelijk na wat onderhandelen konden we de auto krijgen voor 18.000Q. Nee, zei ik, we hebben maximaal 17.000Q voor de auto, anders gaat het ten koste van het project. Samuel zou het overleggen met zijn vader en zou ons terug bellen om 13.00.
Met spanning zaten we te wachten, wat nou als hij zegt dan gaat het niet door, voor minder dan 18.000Q doe ik het niet. Oeh wat een spanning. We zaten net achter het internet toen de telefoon ging. Het was onder tussen ook al 15.00 geworden. Samuel aan de telefoon. Voor 17.500Q mag je hem hebben, wat zeg je er van vroeg hij. Nee, voor 17.000Q anders doen we het niet. Even was het stil. Ok goed, voor 17.000Q mogen jullie hem hebben. Wa? Yes! Net een dealtje gemaakt. Goed he! Zo 5000Q minder dan ze er eerst voor vroegen. Perfect! Afgesproken dat ze donderdag om 17.00 langs zouden komen om alles te regelen.
's Avonds rond 19.00 hebben we samen met Carla en 2 mannen van de toeristenpolitie eten gegeven aan de daklozen. Brr wat was het koud. Afgelopen dinsdag was het nog wel aardig weer, maar het sloeg 's nachts helemaal. Dit heeft te maken met koude wind die uit Honduras komt en kon nog wel 5 dagen duren. Het is nu zaterdag en het is inderdaad nog steeds erg koud. Het waait in vlagen ook heel erg hard. raar weer. 's Avonds heb ik wel 4 lagen over elkaar aan zo koud is het. Verwarming kennen ze hier namelijk niet. Maar voor de daklozen is het natuurlijk veel erger. Carla vertelde dat ze a.s. maandag dekens gaan uitdelen aan de daklozen.
Carla vertelde dat een van de mannen van de toeristenpoltie die mee was, een hele tijd terug zijn broer was kwijt geraakt. Totdat hij op een avond mee ging begeleiden om de daklozen eten te geven. Want daar zag hij opeens zijn broer. Je kan je wel voorstellen dat dit een enorme shock voor hem was.

s ' Avonds heb ik nog even met Koki gebeld over wat voor papieren de auto moet hebben als we hem kopen. En of hij ook om 17.00 kon komen om ons te helpen. Dat was geen probleem.

Donderdag 18 december
Vanmorgen stond ik op en wilde ik me lekker gaan douchen. Niet dus. Er was geen water. Niet veel later toen Michiel op de wc zat, zat hij opeens in het donker. Stroom uitgevallen. Dit is hier vrij normaal, maar het blijft lastig.
Vandaag erg zenuwachtig, omdat we niet goed weten hoe het hier gaat met een auto kopen, de papieren en de auto overzetten op een andere naam. Vanmiddag hebben we gelijk een stuurslot gehaald, we zijn namelijk erg bang dat de auto gejat wordt.
Om 16.45 belt Samuel, of 17.00 nog steeds een goede tijd was. Ja tuurlijk, kom maar langs wij zijn wel thuis. Iets na vijven belde Azucena. Koki kon helaas niet komen, omdat hij een spoedopdracht had op zijn werk. Ooh oh, wat nu? Je had ons moeten zien thuis. Wat waren we zenuwachtig en gespannen. Wij maar wachten en wachten. Om 18.30 kwamen dan toch eindelijk Samuel en zijn vader. Alles nog een keer goed bekeken en alle papieren goed doorgenomen. We zagen dat deze auto geimporteerd is uit Amerika (zoals bijna alle auto's hier). Alle papieren klopten en alles zat er bij, zelfs nog meer papieren dan we nodig hebben. We hebben het telefoonnnummer en adres van de eigenaar gekregen. Als er iets was of als we problemen hadden dan konden we hem altijd bellen. We overhandigden het geld. Hij telde het niet eens na, hij geloofde ons wel. Nou, daar stond hij dus. Nu onze auto! Echt raar! Het is best een grote bakbeest. We hebben maar gelijk het stuurslot er op gedaan.

Vrijdag 19 december
Met Antoinette afgesproken dat we 's ochtends langs zouden komen en dan naar de hoofdstad zouden gaan om de auto over te laten zetten. Ons 1e ritje naar Barcenas. Heerlijk zo. Aangekomen in Barcenas geen Antoinette. Azucena vertelde dat ze vanavond pas laat terug zou komen. Huh? Daarvoor maak je dus afspraken. Al de zoveelste keer dat mensen niet op komen dagen of een paar uur later pas komen. Ik kan er nog moeilijk aan wennen. Gaan we daarvoor speciaal naar Barcenas en dan is ze er niet. De avond er voor nog afgesproken. Het blijft raar.
Uiteindelijk is alles wel beter geworden. Want de tante van Koki werkt bij Finanzas, waar de naam moeten worden overgezet. Zij wil dit wel voor ons regelen en omdat Koki haar neef is doet ze het goedkoper. Handig he! Helaas kan het pas omgezet worden op de naam van Koki of Azucena in januari ivm met Kerst en Oud en Nieuw. Maar we hoeven nu in ieder geval niet meer naar de hoofdstad. Gelukkig maar. En het duurt ongeveer 8 dagen. Dus in de 1e week van januari proberen we het te regelend, zodat we de 2e week echt kunnen beginnen. Yes! Heerlijk, eindelijk aan de slag.

Vrijdagavond hebben we weer de daklozen eten gegeven. Nu met Carlos, iemand uit Guatemala die Anne-marie en Carla heel goed kennen). Helaas geen begeleiding van de toeristenpolitie, deze waren namelijk vrij. Dus met zijn 3-en dan maar. Gelukkig viel het mee. Over de vuilnisbelt. Er saat daar een heel klein soort hutje. Je kunt er net in liggen en zitten. Naast het hutje hadden ze een kerstboompje neergezet. Echt leuk. Hun huisje. Wat waren de daklozen weer dankbaar. Lepeltje aan lepeltje liggen ze op de grond. Maandag gaan we weer mee. Dan worden er ook dekens uitgedeeld en wordt er muziek gemaakt voor hun in verband met Kerstmis.

Maar nu........... lekker weekend en op naar een lekker bakkie cappucino.


Veel liefs Michiel en Anne