omhoog
omlaag
Huisje zoeken
Even een berichtje van ons, maar nu vanuit een ander dorpje, Antigua. Maandagmiddag zijn we hier aangekomen. Erg moe en een beetje misselijk van de busreis. Tijdens de reis moest de bus veel schakelen, vooral wanneer we bergopwaarts gingen. Dit ging met veel schokken en lawaai. We stonden zelfs een paar keer stil omdat de bus het niet aan kon. Ook reden we soms (per ongeluk) achteruit. Gelukkig zijn we goed overgekomen.

Zondag hebben we trouwens nog een boottocht gedaan van Panajachel naar San Pedro. Ook dit was weer een hele belevenis. We vlogen soms over het water met het bootje, zo hard gingen we. Helaas heb ik Ron (mijn contactpersoon die ik had tijdens mijn stage hier) niet meer kunnen treffen. Wel hebben we even gebeld. De dagen dat wij in Panajachel waren ging hij al bijna weer terug naar Nederland.

Gisteren zijn we de hele dag op sjouw geweest. We liepen van hot naar her op zoek naar een kamer/appartementje. Helaas is de zoektocht niet gelukt gisteren. Of ze waren te duur of te vies.
Op een gegeven moment hadden we een heel leuk oud mannetje ontmoet. Hij kon zelfs engels. Hij legde uit dat we donderdag of vrijdag wel in het appartementje konden wat hij verhuurde. Op dit moment zaten er mensen in, maar die vertrokken woensdag. Later op de dag moesten we maar terug komen, dan was zijn vrouw aanwezig en zij ging er namelijk over.

Op de afgesproken tijd gingen wij weer terug. De twee mensen die nu in het appartementje zaten waren twee engelsen. Zij hebben ons het appartemenje laten zien. echt geweldig. Een aparte slaapkamer, een soort woonkomaer met keukentje, een douche en een wasbak. het zag er erg gezellig en knus uit. We waren helemaal enthousiast, totdat de vrouw des huizes er aan kwam. Ze vertelde dat de kamer per 23 oktober al verhuurd was voor zeker een maand of langer. Als we twee weken eerder waren langs geweest dan hadden we er in gekund. Echt balen!
Na enkele huizen te hebben gezien was dit de mooiste, ook qua prijs. Maar we gaven niet op (heel eventjes maar hoor, om eerlijk te zijn).

Even wat gegeten en toen weer verder. ?Ja, we hebben wel kamers, maar zonder meubels en het kost 3500 Q. Dat is dus ongeveer omgerekend 371 euro. Een andere man liet ons verschillende kamers zien die hij verhuurde. Een kamer met alles er in,keuken, douche, afzonderlijke slaapkamer. Kosten 3000-3200 Q. Nee, dat vinden we veel te duur. ?s Avonds helemaal uitgeput. Veel gelopen, bijna niet gezeten. Morgen weer verder zoeken zeiden we met volle moed.

Nou en dat is dus vandaag. Vanmorgen al vroeg wakker. Eerst wat ontbeten en toen weer op zoek. Op een kaartje geven we aan welke straten we hebben gehad. We kijken dan naar de deuren of ramen waar een papiertje op hangt met de tekst appartement te huur. helaas verliep deze ochtend ook niet zo voorspoedig. Onderweg kwamen we hetzelfde oude mannetje weer tegen van gisteren. Hij vroeg ons of wij het huisje wat vonden wat zij verhuurden. Ja, dat vonden we prachtig. Waarom we het dan niet namen. Nou, uw vrouw vertelde ons dat hij al verhuurd was. Hij zei dat hij van niks wist en gaf aan dat hij ons wel wilde helpen. Hij zou wel even met zijn vrouw praten. Het beste wat we konden doen is morgen weer terug komen en vragen aan zijn vrouw of we mogen kijken of de kamer bezet is. Hij vertelde ons dat zijn vrouw geen makkelijke tante was. een heel ander persoon dat hij zelf. Hij studeerde zelfs nog engels op zijn leeftijd van 78 jaar. Dus nou maar hopen dat we morgen slagen.

Maar we gaan nog verder zoeken vandaag dus duim voor ons dat we wat kunnen vinden. Soms zeg ik nu wel tegen mezelf dat het toch nooit kan worden hoe ik het in mijn gedachten had. In de werkelijkheid wordt het toch altijd anders. Maar een ding is zeker, we gaan er voor!

Hasta luego!
Michiel en Anne