omhoog
omlaag
De kop is er af
Hola Holanda!

Zoals jullie misschien al wel hebben gezien, staan er nu recente foto?s op de website. In de toekomst zullen er nog meer volgen. Onder andere van de kinderen van ons project. Zo proberen we jullie over van alles op de hoogte te houden van wat we zoal doen en meemaken.

Vrijdag 16 januari zijn we dus begonnen met de opstart van de kindergroepen. Maar we kwamen bijna weer voor niks. Niemand wist namelijk dat we vandaag kwamen. Zelfs Antoinette bij wie we de activiteiten achter thuis doen, keek erg verbaasd toen we bij haar op de stoep stonden. Was dat vandaag? Heel raar, want we hebben dit woensdag er voor nog gezegt. Zelfs toen we die woensdag naar huis gingen hebben we het er nog eens over gehad. Dat we vrijdag aanstaande om 11 uur zouden beginnen. Ach ja, we raken er onderhand zelfs al een beetje aan gewend. Bereid je je voor en dan is blijkbaar iedereen vergeten dat je zou komen. Maar volgens mij hebben ze ook geen goed tijdsbesef. Ze denken namelijk ook dat wij hier al zijn gekomen in augustus. Ze weten vaak ook niet eens wat voor dag en datum het is. Het begrip agenda kennen ze ook niet (helaas). Dat zou soms wel eens handig zijn.
De meeste moeders weten bovendien niet eens in welk jaar hun kind geboren is. Dan zie je ze in hun hoofd snel rekenen. Ze zijn nu 5 jaar dus dan zijn ze geboren in het jaar 1998 of 1999. Weer anderen hadden op een briefje de namen en geboortedata van hun kinderen staan. Dat zie je niet echt snel gebeuren in Nederland.
Maar al met al hadden we toch nog 12 kinderen. Allemaal rond de leeftijd van 5, maar zelfs eentje van 3 jaar. Van alle kinderen hebben we de namen op geschreven en een foto gemaakt. Zo kunnen we alles mooi bij houden in een soort archief.

Er was een moeder bij die me nog herkende van de vorige keer. Ze had niet verwacht dat ze me nog eens terug zou zien. En nu zijn jullie zelfs met zijn twee?n zei ze. Helaas is een dochter van haar, die ik toen ook in een van mijn groepen had, vorig jaar verongelukt. Er schijnen hier best veel kinderen te verongelukken, omdat het verkeer hier erg hard voorbij raast en nauwelijks uitkijkt naar de kinderen die op straat lopen. Ze hebben hier namelijk geen stoepen, dus iedereen loopt op de weg.
Er waren ook wat broers en zussen mee die ik nog herkende van een paar jaar geleden. Echt leuk om ze weer te zien. We zijn erg benieuwd hoeveel kinderen er dinsdag op komen dagen.

Dinsdag ochtend erg vroeg opgestaan, want we moesten eerst met de bus en daarna liften, om achter in een pick?up te kunnen springen. Maar je weet nooit hoe lang je moet wachten op een pick-up die je meeneemt. Al met al hebben we er best snel over gedaan en waren we er rond half 9.
We hadden gerekend op een stuk of tien kinderen, maar uiteindelijk hadden we 15 kinderen bij elkaar in een hele kleine ruimte, met te weinig stoelen en geen tafels. De kinderen waren eerst erg timide, maar al gauw kwamen ze los, vooral nadat ze hun moeders gedag hadden gezegd en er vandoor gingen. Wat hadden de kinderen een schik. Veel van deze kinderen hebben bijna nog nooit getekend of geplakt. Sommige kinderen zeiden ook van: ik kan het niet. Maar als je ze vertelde dat ze heel mooi hadden getekend, zag je ze glunderen. Ooh, wat waren ze trots op hun eigen gemaakte tekening. De kinderen hadden ook echt het gevoel dat ze naar school gingen en voelden zich erg gelukkig en blij. Wij gingen bovendien ook met een voldaan gevoel weer terug naar huis. Onderweg kwamen we nog verscheiden moeders tegen die ons hartelijk groeten. Langzaam aan begint iedereen ons te kennen in Barcenas. Ook dat geeft een fijn gevoel.

Het opzetten van een schooltje wordt waarschijnlijk moeilijk, want de meeste kinderen gaan ?s ochtends namelijk naar school. Ook was de hele dag de bedoeling, maar voor de kleintjes is dat te lang. Dus die hebben we nu van 9.00 tot 12.00. Misschien dat we in de toekomst oudere kinderen ?s middags gaan doen van 13.00 tot 16.00. Deze kinderen gaan namelijk ?s ochtends niet naar school, want zij moeten kranten verkopen om geld binnen te halen voor thuis. We moeten maar kijken hoe dat gaat. We zijn van plan om nu een bestaand schooltje op te zoeken in Barcenas en die dan eventueel te ondersteunen. Ook is dit wat veiliger wat betreft de toekomst wanneer we weer terug gaan. We hebben overal ge?nformeerd, maar het is voor ons gewoon onmogelijk om een stukje grond te kopen en daar wat op te laten bouwen. Dit moet dan op naam van iemand anders gebeuren en dit schijnt heel erg lastig te zijn. Ten eerste moet je die persoon heel goed kunnen vertrouwen en er op kunnen rekenen dat hij of zij het gebouwtje puur voor het project blijft gebruiken. En je weet echt niet hoe het hier verder gaat in de toekomst. Het kan alle kanten op. Daarom als we een vast iets gaan ondersteunen is er meer houvast en betere controle door meerdere personen, opdat het goed blijft verlopen. Tevens zijn de prijzen belachelijk hoog om een stukje grond te kopen en daar wat op te zetten. Het zijn bijna westerse prijzen.

Verder gaan we dus Analucia het gehandicapte meisje een dag in de week begeleiden. Misschien als we straks nog meer gehandicapte kinderen kunnen vinden, dan proberen wij hen ook te helpen.

Op de terugweg stapten er op een gegeven moment een gevangene met zijn bewaker in de bus. Oranje overall aan, handboeien om en de gevangenisbewaarder met een geweer. Wel een beetje raar om mee te maken. In Nederland zou je je dat echt niet voor kunnen stellen.
Tijdens het schoonmaken van ons huisje vonden we trouwens een Nederlands kwartje. Echt bijzonder dat we die hier vinden. We hebben hem nu op de voordeur geplakt als gelukskwartje.

We hebben trouwens een Lonely Planet gekocht. Nee, niet van Guatemala, die hadden we al, maar van Nederland. Raar h?, die hebben we dus gewoon gekocht in een boekwinkeltje hier in Antigua, waar ze allemaal Lonely Planets verkopen. We waren daar een beetje aan het rond neuzen tussen de boeken. En wat stond daar tussen Indonesi? en Nepal: Nederland. Echt heel leuk om te lezen. Weten jullie trouwens hoe de beugeldop van Grolsch is ontstaan? Nou, dan kunnen ze namelijk de dop weer gebruiken. Ook is bewezen dat de flessenlikker het meest wordt verkocht in Nederland. Oja, we zijn er ook achter gekomen dat Nederland 2 keer zo groot is als Isra?l. Leuke wetenswaardigheden.

Oja, de auto papieren die we eigenlijk gisteren zouden krijgen hebben we nog niet ontvangen. Hopelijk wel voor a.s. dinsdag, dan kunnen we eindelijk weer rijden.

Adios!

Miguel y Ana