omhoog
omlaag
Dagboekverhaal nummer 9 alweer
Hoihoi allemaal.

Woensdagavond hebben we wat gedronken met Carolien en Joanne. Ze hadden beide daarvoor ook nog een afspraak voor hun werk. Die mensen zijn ook mee gegaan wat drinken. Het was heel gezellig. Er werd in maar liefst 3 talen gepraat. Het waren allemaal mensen die ook een project hebben of werken voor een project in Guatemala. Heel interessant dus. Ook wel leuk om even te weten dat hier tijdens een lady night een mixje maar 0.30 eurocent kost. Niks dus eigenlijk.

Even iets meer over Carolien en Joanne. Carolien en Joanne werken in Antigua. Ze hebben een stichting Construcasa. Carolien heeft ook de tekening van het nieuwe schooltje gemaakt voor ami en go en geholpen met de aanschaf van de grond. Joanne is vorig jaar voor de stichting ami en go naar het schooltje geweest en werkt nu met Carolien samen voor de stichting construcasa wat Carolien opgericht heeft zo'n 5 a 6 jaar geleden. Constru Casa biedt families een woning aan van betonnen blokken, een golfplaten dak en een betonnen vloer. De families kunnen kiezen uit verschillende typen woningen, vari?rend in ontwerp. De bouw van een woning neemt ongeveer twee tot drie weken in beslag. Afhankelijk van het woningtype en het inkomen van de familie wordt een eigen bijdrage betaald. Het grootste deel wordt gefinancierd vanuit Nederland. Kij ok eens op de website van Constucasa, de link staat onder aan de pagina. Ook een heel goed initatief.

Donderdag zijn we weer naar het schooltje geweest. Harry Paul, het jongetje wat al een paar weken niet was geweest, was er ook nu niet. Norma vertelde nogmaals dat er een probleem was met alcohol in het gezin. We hadden dit aan Joanne verteld woensdagavond en zij gaat a.s. dinsdag met ons mee naar het schooltje. Het zusje Danilla was er wel weer, maar wederom heel erg afwezig. We komen ook steeds meer te weten over de kinderen. Het gedrag van de kinderen is heel goed te verklaren. Bijna alle kinderen komen uit een probleemgezin. In het ene kind is een broer/zus vermoord in de hoofdstad. Het andere kind wordt geslagen en is heel aanhankelijk op het schooltje. Weer een ander gezin is helemaal uit elkaar getrokken en is het kind heel druk en natuurlijk zijn de gezinnen allemaal heel erg arm. Het is eigenlijk heel goed te verklaren allemaal. Achter elk kind zit zo zijn/haar eigen verhaal. Heel zielig eigenlijk. De aandacht die ze op het schooltje krijgen verdienen ze dan ook dubbel en dwars en hebben ze ook echt nodig in deze harde maatschappij.

Donderdagmiddag zijn we bij Norma (lerares) op bezoek geweest. We schrokken eigenlijk best wel een beetje van het huisje. Het is net zo groot als onze eigen slaapkamer zeg maar. Echt piepklein. Het zijn 4 golfplaten tegen elkaar aan meer is het niet. De ruimte is in 2en verdeeld door een kast. In het ene gedeelte slapen ze met z\'n 4en en in het andere eten ze. Een tafeltje en een klein gasfornuisje, maar je hoort Norma echt niet klagen. Ze had een fruit salade voor ons gemaakt. Heel erg lekker met aardbeien, papaya\'s en bananen. Ook hebben we foto\'s van haar bekeken. Trouwfoto's en van haar kinderen. We hebben haar dochtertje ook nog gezien. Echt een heel mooi meisje. Het was eigenlijk heel leuk.

Na die tijd nog even over de bouw heen gelopen van het nieuwe schooltje. Er zijn al vaders druk aan het metselen met het schootlje. Heel appart hoe hun cement maken. Niet in een molen ... nee ze doen alles gewoon omspitten met een schop. Ze metsen op zich wel heel netjes. Mooi met lijntjes, zodat het allemaal recht en waterpas wordt natuurlijk. We zijn benieuwd.

Gisterenavond (donderdag) op tijd naar bed gegaan. We waren moe en we gaan tenslotte dit weekend weer reizen. We reizen dit weekend af naar Coban, Semuc Champey en Lanquin. Naar een prachtig biotoop, fantastische grotten waar we kunnen zwemmen met verlichting van kaarsjes, bergen en veel dieren en een 300 m. lange natuurlijke brug. We zijn benieuwd. In onze lonely planet staat dat veel mensen dit als een van de mooiste uitstapjes in Guatemala vinden. We zullen zien. Maandag vertellen we hoe het was. We laten nu nog even onze foto's op cd zetten. Het zijn er ondertussen al zo'n 350. En ze zijn prachtig. Wacht maar tot jullie ze met eigen ogen kunnen zien.

De tijd vliegt hier gewoon. We zitten al weer bijna in onze laatste week, maar we vinden alles nog steeds helemaal top en genieten echt van alles hier! We stoppen er nu weer mee. Tot maandag maar weer.

Dikke knuffel van Carlijn en Dorien.




Klik hier voor de website van Constru Casa

Klik hier voor foto's van de regio Alta Verapaz, de regio waar Semuc Champey, Lanquin en Coban liggen